Bovenkant van de pagina
Ga direct naar de navigatie
Ga direct naar de content

Verhaal: chris reinewald 8 10

Woonweelde in rotan

De oude en jonge meneer De Ridder

Verkoper bij riet en rotanmeubelwinkel De Ridder in de Hartenstraat

Omdat ik genoeg had van het bankvak en bij mijn avondstudie aan de Rietveld Academie overdag geld moest verdienen reageerde ik op een baan als meubelverkoper bij de firma De Ridder in de Hartenstraat. Het bleek net zo'n familiebedrijf als de loodgieterij van mijn ooms, niet ver daar vandaan in de Oude Spiegelstraat. De oude meneer Frits de Ridder die eerder rotan meubels aan ziekenhuizen, sanatoria en boten naar Nederlandsch Indie had verkocht werkte nog een dag in de zaak. Zijn zoon, de jonge meneer Frits, had een indrukwekkende snor en benutte de nostalgiegolf van de jaren 70 om zijn meubels te verkopen. Tempo doeloe, de Stille Kracht. De pauwentroon uit de Emanuelle-films verkochten "we" bijvoorbeeld maar ook de vierkante gevlochten vierkante meubels van Jan des Bouvrie. Om klanten te overtuigen loog ik een keer dat ik er zelf ook een thuis had staan.
Meneer Frits was een van de eerste ondernemers die naar "rood-China"was gereisd waar hij een mooi naar kamfer ruikende collectie hebbedingetjes had ingekocht. Die stonden met het Spaans aardrwerk in de kelder waar het zaak was om de shoprnde bezoekers in de gaten te houden omdat daar de kansen op winkeldiefstal het hoogst waren.
Ook uit China kwam de prachtige palmenspiegel die te duur was om verkocht te worden maar wel de aandacht trok in de etalage. En zo betaalde die aanschaf zich op een andere manier terug, leerde meneer Frits mij.
Hoewel ik nooit eerder verkocht had kreeg ik het vak en ook de winkel redelijk onder de knie. De zaak bevond zich in twee aaneengeschakelde panden waarvan ergens middenin de muren waar doorgebroken. Voor de klanten was het een beschaafd doolhof met allerlei gezellig ingerichte kamers met veel varens. Als verkoper was het de truuc om achterdoor via onze eigen trap van boven komend de potentiele klant halverwege te verrassen terwijl je zogenamd iets stond af te stoffen. Dan wist je of (zoals Elsschot schreef) ze "gaar waren om te lijmen."
Mijn collega's waren een zachtaardige ongetrouwde vrouw die - grappig maar waar - Riet heette. Zij knipte op gezette tijden ook de weerbarstige wenkbrauwen van de oude meneer Frits bij. De wiegenkamer was haar domein. Verder werkte er de wat geborneerde John die met zijn Amerikaanse opvoeding een feilloos oog meende te hebben voor vermogende klanten.
Als meewerkend manager had Meneer Frits alle gouden gidsen van het hele land gekocht en daaruit de adressen van artsen en specialisten genoteerd. Als het wat rustig was typten we met bruin schrijfmachinelint de adressen op enveloppen met daarin de mooie bruin-gouden catalogi met de wervende naam Woonweelde in Rotan.
Op de drukke koopavond en zaterdag kwamen mevrouw de Ridder en een kennis van haar uit Overveen helpen.
Als we aan het eind van de week een mooie omzet draaiden kregen we een mooie fles wijn naar huis.
De maandagen waren we dicht en waren alleen de boekhouder, de magazijnmedewerker en een simpele ziel aanwezig die een meester was in het stoelbodems vlechten.
De Ridder had zich ooit van buurtwinkel ontwikkeld tot een gedistingeerde zaak dus keurde de jonge meneer Frits mijn hippe tuinbroek af die ik op zaterdag speciaal had aangetrokken.
Uiteindelijk vond hij dat ik niet genoeg verkocht en werd ik bijrijder voor de chauffeur. Daarop tuften hij en ik gezellig in een bruin-gouden met rotan lijntjes afgezette Fiat bestel door de randstad. Ik leerde de edele Amsterdamse kunst van het takelen met touw en blok (altijd met de gevel in je rug) en zo kregen we lekkere fooien. Fijn was het om na het laden van de auto in de late middag tevreden tegen de warme stenen van de buitenmuur te staan soezen om af en toe wat te roepen tegen de jongens van de horecabakkerij verderop in de Hartenstraat.
Maar mijn gerace naar de winkel en weer naar huis in Buitenveldert en dan 's avonds naar de academie eisten toch zijn tol. Meneer Frits moest mij ontslaan wat mij niet spijtte.
Jaren daarna vierde De Ridder een jubileum om uiteindelijk toch te sluiten.
De dochter van de jonge meneer Frits heeft nu een veel kleindere luxe geschenkwinkel in de straat onder de naam DR.
En ik heb geleerd te verkopen.

Bijdragen 
Reacties (10)

Re: woonweelde in rotan op die auto heb ik zeven jaar gereden

rob van oostrum:
was jij joop ,of die jongen die politicologie studeerde die vaak met mij mee ging meubelen wegbrengen

Nee, Chris ik zat op de kunstacademie. Ik herinner mij verder een gespierde jongen die "achter" werkte en dat de boekhouder aan een oor doof was en ook dat hij een kei was in het bedenken hoe we de auto moesten inruimen. En hoe we daarna met onze rug tegen de zon doorstoofde muur van de Hartenstraat keken wat er zoal gebeurde.

chris reinewald
,
16 okt 2017,10:43

boekhouder

de boekhouder toen heette dick van Nierop kwam uit badhoevedorp ,later naar Hoofddorp,was een beste collega

rob van Oostrum
,
27 aug 2017,13:25

hartenstraat de Ridder

Frits de ridder was een zeer goede werkgever voor mij geweest .

rob van oostrum
,
27 aug 2017,13:22

woonweelde in rotan op die auto heb ik zeven jaar gereden

was jij joop ,of die jongen die politicologie studeerde die vaak met mij mee ging meubelen wegbrengen

rob van oostrum
,
27 aug 2017,13:20

Re: woonweelde in rotan

rob van oostrum:
ik herken dit verhaal ik was enkele jaren de chauffeur van de firma de Ridder in de hartenstraat.
dit verhaal doet mij heel veel .
rob van oostrum

Late reactie, maar dan hebben wij samen in FIAT bestel gereden. Ik was een keer zo stom om de achterdeur open te laten staan. Allerbeste groet

Chris Reinewald
,
5 jul 2017,12:33

Nostalgie.

In 1957 mocht ik met mijn vader mee om een nieuwe wieg uit te zoeken voor het vierde kind in ons gezin. Na drie kinderen was de oude niet meer te gebruiken. Ik zie de hoog langs de wanden opgetaste wiegen nog voor me. Inmiddels hebben er zeker 10 kinderen in gelegen, als het er niet meer zijn, voor het laatst 3 jaar geleden. En hij is nog steeds beschikbaar! Helaas was de wieg bezet toen mijn kleinkind werd geboren, net als toen mijn dochter werd geboren. Rose, witte en bontgekleurde bekleding, het deed het allemaal prachtig bij die rotan wieg met piek. Een mooie en dierbare herinnering!

Ineke van Santbrink
,
28 apr 2016,14:47

leerzame tijd

Ik kwam volgens mij eind 70er begin 80er bij de Ridder en heb ook de oude de Ridder meegemaakt.
Voor mij was het een boeiende en leerzame tijd,want aan het eind van de 10 jaar dat ik er gewerkt heb had ik in de gaten dat ik het zelf ook wel kon.Ik verhuisde naar Edam waar onze zaak "de Wintertuin "zeer succesvol werd.Bij de Ridder hadden wij de meest interessante en bekende klanten.Ik was er zo vrij als een vogel en kon doen en laten wat ik wou.De genoemde chauffeur heb ik ook nog gekend.

ed brinkman
,
22 jul 2015,18:25

accountant

Mijn vader, D.de Boer uit Naarden, was in de jaren 50/60 de accountant van de Fa. De Ridder. Ik denk dus bij de oude heer Frits. Jullie hebben vast nog geschriften van hem , misschien via Van Teeseling. Dat was het kantoor.

A.C.Lauppe- de Boer
,
18 jun 2015,14:37

Onze Arrenslee

Wat een leuk verhaal op zoek zijnde naar De Ridder. Jammer dat het verdwenen is.
Na veel wikken en wegen gaat onze Arrenslee, een rieten bed van De Ridder uit 1990 op Marktplaats
/Users/anitadeboer/Pictures/iPhoto Library/Originals/2015/22 feb 2015/IMG_3341.JPG

Anita
,
10 mrt 2015,12:28

woonweelde in rotan

ik herken dit verhaal ik was enkele jaren de chauffeur van de firma de Ridder in de hartenstraat.
dit verhaal doet mij heel veel .

rob van oostrum

rob van oostrum
,
26 jan 2015,16:27
Reacties (10)