Bovenkant van de pagina
Ga direct naar de navigatie
Ga direct naar de content

Verdriet en vreugde

Op zoek naar de Javastraat van zijn jeugd

1932 - 1957

Harry Houtman (1932) herinnert zich de feestvreugde in de Javastraat in mei 1945 nog goed. In het deel tussen het Javaplein en de Sumatrastraat werd avonden achtereen gedanst op muziek van Lou Bandy en de 3 Jacksons. Er was nog bijna niets te krijgen in de winkels, maar de blijdschap was groot.

Harry had zware jaren achter de rug. In 1944 was zijn vader overleden en moeder Houtman bleef achter met drie kinderen, zonder nabestaandenuitkering of andere voorzieningen. Soms kwam de pastoor van de Majellakerk met wat geld of wat brood. Hij regelde dat de twee zoons naar Friesland konden, waar wel nog voedsel was. “Moet je je voorstellen” zegt Harry, je man overleden, geen geld, geen gas, geen elektra en dan ook nog twee van je drie kinderen missen."
Harry Houtman is met zijn partner en twee vrienden op een sentimental journey naar de Indische Buurt. De buurt is ingrijpend veranderd. De enige winkel die hij nog kent van vroeger is opticien Bollemeijer. Hij heeft tot 1957 in de buurt gewoond en is toen verhuisd naar de Verenigde Staten. Hij was bankloper bij de Incassobank in de Molukkenstraat. “Dat is ook niet meer voorstelbaar. Ik ging met 40.000 gulden in een koffertje op de fiets naar de Herengracht”. In 1967 kwam hij terug naar Nederland met vrouw en kinderen. Zijn schoonouders hadden al die jaren de contributie van woningbouwvereniging Patrimonium doorbetaald, Harry stond boven aan de lijst en kon meteen terecht in een woning in Amsterdam-West.

Kroketten voor een kwartje (of voor niets)

Harry Houtman heeft hele goede herinneringen aan de buurt waar hij is opgegroeid. Een winkel die hij zich nog herinnert is de Jamin op de hoek van de Javastraat en de Sumatrastraat. Maar de meeste indruk in de naoorlogse jaren maakte de automatiek verderop in de Javastraat, vlak bij het viaduct. Voor een kwartje kon je daar een kroket trekken. Harry had geen geld, maar regelmatig lukte het hem met een ijzerdraadje een kroket te pakken te krijgen. Ook herinnert hij zich de Bata schoenenwinkel in de buurt, waar je ladders in nylonkousen kon laten ophalen. Met een beschadigde nylonkous in een papieren zakje stuurde Harry’s moeder hem naar de winkel, waar een juffrouw heel handig de kous repareerde. Ook juwelier Van Velzen staat hem nog voor de geest. Daar kocht zijn moeder een klein gouden ringetje voor hem ter herinnering aan zijn eerste Heilige Communie. Aan een ander katholiek fenomeen uit zijn jeugd heeft hij minder goede herinneringen. Op zijn zesde bracht zijn moeder hem naar de school achter de Majellakerk,waar nonnen les gaven. “Die grote kappen en enorme zwarte gewaden. Het zweet brak me uit en ik gilde dat ik met mijn moeder mee naar huis wilde.”

  • Houtman - 

    Harry Houtman in de Javastraat, augustus 2011. Foto Annemarie de Wildt

  • Houtman - 

    Harry Houtman bezocht met partner en vrienden de buurtlokatie in de Javastraat en vertelde zijn verhaal in ruil voor vrijkaarten voor de Buurtwinkeltentoonstelling in het Amsterdam Museum, foto Annemarie de Wildt

Reacties (3)

VERDRIET EN VREUGDE

Wat een boef, kroketten jatten !!!

Andre
,
24 aug 2011,22:05

Verdriet en Vreugde

Wat een geweldig verhaal van mijn vader leuk dat hij dit verhaal heeft kunnen
vertellen en dat u het op de site heeft gezet echt super!
Voor ons (zijn kinderen) ook leuk om te lezen!
Met vriendelijke groet Jacky van den Brink-Houtman

Jacky van den Brink-Houtman
,
24 aug 2011,20:26

VERDRIET EN VREUGDE

Een mooi stukje geschiedenis geworden!!
Precies zoals ik het heb meegemaakt!!
Natuurlijk heb ik deze informatie aan kinderen/kleinkinderen en mijn
vrienden die op de foto staan laten lezen.
Geweldig gedaan hoor!! Hartelijke groeten van Harry Houtman.

Harry Houtman
,
24 aug 2011,10:45
Reacties (3)